Parafia Św. Elżbiety Węgierskiej w Trybszu
Strona Główna ˇ Nasza Patronka - św. Elżbieta Węgierska ˇ Nasz Patron - św. Antoni z Padwy ˇ Ogłoszenia duszpasterskie ˇ Galeria ˇ Intencje Mszalne ˇ Kolo nr 1 Trybsz w ChicagoNiedziela, Sierpień 31, 2014
Nawigacja
Strona Główna
Nasza Patronka - św. Elżbieta Węgierska
Nasz Patron - św. Antoni z Padwy
Historia i tradycje w Trybszu
Drewniany kościół z XVI w.
Ogłoszenia duszpasterskie
Porządek nabożeństw
Kancelaria Parafialna
Galeria
Kontakt
Ofiary
Intencje Mszalne
Szukaj
Kolo nr 1 Trybsz w Chicago
RADA PARAFIALNA
O ŚLUBIE
Kalendarz
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 59
Nieaktywowany Użytkownik: 0
Najnowszy Użytkownik: Kazimierz1945
Ostatnio online
Proboszcz21:15:11
Rozalka 1 week
Celina 8 weeks
hanka 8 weeks
klojek14 weeks
Sylwester39 weeks
kazio64 weeks
Pawel75 weeks
piotrzz92 weeks
Agnieszka162 weeks
Polecamy
Fundacja Dzieciom "Zdążyc z pomocą"




życie zakonne, zakon, zakony, zakony męskie, Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce

OSP Trybsz



Biblia Poznań


Opoka.org.pl


Szlak Cysterski w Polsce


Dan-Dav

Statystyka
statystyka
Analiza oglądalności witryny
Witamy
Witamy serdecznie na stronie Parafii Św. Elżbiety Węgierskiej w Trybszu.
Kancelaria Parafialna
Kancelaria Parafialna jest czynna tylko w dni powszednie (oprócz piątków i sobót), po mszy świętej lub po uprzednim uzgodnieniu terminu.

UWAGA!
Sprawy proste i łatwe załatwiamy "od ręki". Na cuda trzeba czekać, czyli dużo modlić się, pościć, pełnić uczynki miłosierdzia, żyć w łasce uświęcającej, zachowywać przykazania Boże i kościelne, być człowiekiem Ewangelii... .



Dokumenty do Sakramentu Chrztu Świętego:

- Rodzice dziecka: Dowody Osobiste, akt z USC urodzenia dziecka
- Rodzice chrzestni: Dowody Osobiste, zaświadczenie z własnej parafii, że można w oparciu o kryterium wiary i praktyk religijnych, pełnić funkcję chrzestnego.

W czasie liturgii udzielania sakramentu Chrztu św. wymaga się stanu łaski uświęcającej rodziców i rodziców chrzestnych dziecka.



Dokumenty do Sakramentu Małżeństwa:

- Dowody Osobiste
- Zaświadczenie z USC do ślubu kokordatowego
- Metryki Chrztu św. (z datą nie późniejszą niż 3 miesiące wstecz)
- Zaświadczenia o przyjęciu sakramentu Bierzmowania
- Zaświadczenie o odbyciu nauk przedmałżeńskich
- Ostatnie świadectwo uczestnictwa w katechezie szkolnej (lub indeks katechizacji)
- Reszta formalności będzie załatwiana w czasie spotkania.
- W sprawach pozabiurokratycznych to niezachwiane i mocne pragnienie dobra ukochanego lub ukochanej, trwanie i ciągłe budowanie małżenstwa w miłości, wierności i małżeńskiej uczciwości.



Pogrzeb

Pogrzeb kościelny przysługuje zmarłemu chrześcijaninowi, który prowadził życie katolickie. Nie można pochować po katolicku: notorycznych odstępców od wiary, heretyków, schizmatyków i jawnych grzeszników, chyba, że przed śmiercią okazali znaki pokuty, skruchy.
Dokumenty:
- Odpis Aktu Zgonu z USC;
- Potwierdzenie przyjętych przed zgonem sakramentów, jeśli zmarły był w nie zaopatrzony.

Grzebanie zmarłych

Pogrzeb chrześcijański nie udziela zmarłemu ani sakramentu, ani sakramentaliów, jest jednak obrzędem liturgicznym Kościoła.
Kodeks Prawa Kanonicznego zawiera podstawowe normy dyscyplinarne dotyczące pogrzebu, ale należy je również uzupełnić odpowiednimi normami liturgicznymi.

Prawo do pogrzebu

Wierni zmarli powinni otrzymać pogrzeb kościelny, zgodnie z przepisem prawa. Pogrzeb kościelny jest prawem każdego wiernego, który odchodzi z tego świata. Prawo to oczywiście rodzi automatycznie obowiązek Kościoła celebrowania tego obrzędu. Prawo to może zostać w pewnych konkretnych przypadkach ograniczone. Prawo do pogrzebu kościelnego na pierwszym miejscu przysługuje wszystkim wiernym zmarłym. Prawodawca kościelny rozpatruje również innego rodzaju przypadki:
- Co do pogrzebu, katechumeni są zrównani z wiernymi.
- Ordynariusz miejsca może zezwolić na pogrzeb kościelny dzieci, których rodzice mieli zamiar je ochrzcić, a jednak zmarły przed chrztem.
- Ochrzczonym przynależnym do jakiegoś Kościoła lub wspólnoty kościelnej niekatolickiej, można pozwolić na pogrzeb kościelny według roztropnego uznania ordynariusza miejsca, jeśli nie ma ich własnego szafarza; chyba, że się ustali, iż mieli przeciwną wolę.

Odmowa pogrzebu kościelnego

Kodeks Prawa Kanonicznego określa wypadki, w jakich wierny zostaje pozbawiony prawa do pogrzebu kościelnego. Pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni: - notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy;
- osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej;
- inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.
Pierwsza grupa ludzi – to ci, którzy porzucili wiarę chrześcijańską, dopuścili się herezji lub schizmy, postawili siebie poza Kościołem i dlatego nie mają prawa do pogrzebu kościelnego. Takie pozbawiają siebie prawa do pogrzebu kościelnego. Czasami jednak zdarzają się sytuacje, że jakiś ochrzczony notorycznie nie uczestniczy w sakramentach Kościoła (Spowiedź św., Eucharystia...). Notoryczne jednak nie praktykowanie nie jest dowodem na apostazję. Duszpasterz może jednak w inny sposób zaznaczyć dezaprobatę Kościoła wobec tego rodzaju postępowania, np. poprzez mniej okazałą ceremonię pogrzebową, czy przez odpowiednią homilię.

Drugą grupę stanowią ci, którzy wybrali spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej, a więc np. dla zamanifestowania swojej niewiary w zmartwychwstanie, życie wieczne itp., właściwie wykluczyli siebie z grona członków Ludu Bożego i dlatego nie przysługuje im prawo do pogrzebu.

Wiele trudności w ocenie mogą przysporzyć przypadki osób określone ogólnie jako "jawni grzesznicy". Mówiąc o tej grupie osób, należy mieć na uwadze przede wszystkim tych, którzy jawnie i publicznie żyli w związkach niesakramentalnych, w konkubinacie itp.
W przypadku konkubinatu, gdy nie istniała żadna przeszkoda do zawarcia małżeństwa, sprawa wydaje się stosunkowo prosta. Zainteresowane osoby wykazują najczęściej złą wolę, nie chcąc zawrzeć prawdziwego małżeństwa. Duszpasterz posiada, więc prawo do odmowy pogrzebu lub odprawienia w sposób mniej uroczysty samej ceremonii.
W przypadku innego rodzaju związków niesakramentalnych sprawa się komplikuje. Zmarły, który pomimo tego, że trwał w takim związku, utrzymywał jednak kontakt z Kościołem, modlił się, a nawet miał szczerą wolę zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego - znajduje się, więc w innej sytuacji. Ostatecznie decyzja należy tutaj do proboszcza, który przecież najlepiej zna miejscową sytuację. W przypadku ślubów cywilnych, jeśli osoby takie nie mogą zawrzeć ślubu kościelnego z powodu przeszkody poprzedniego węzła, nie powinno to być jedynym motywem odmowy pogrzebu kościelnego. Powinny na to złożyć się jeszcze inne, dodatkowe elementy, np. notoryczne niepraktykowanie, nieprzyjmowanie kolędy, nieuczęszczanie dzieci na lekcje religii.
Kanon 1184 § 1 podkreśla bardzo ważny element - odmawia się pogrzebu tylko wtedy, gdy dana osoba nie wyraziła przed śmiercią żadnych oznak pokuty. Sytuacja zmienia się zasadniczo, gdy ktoś przed śmiercią wyspowiadał się i otrzymał rozgrzeszenie. Do oznak pokuty można zaliczyć jednak również: prośbę o kapłana, nawet gdyby nie zdążył przybyć, ucałowanie krzyża, wzbudzenie aktu żalu, uczynienie znaku krzyża itp. O oznakach pokuty może zaświadczyć nawet jedna wiarygodna osoba22. Dlatego duszpasterz przed odmową pogrzebu powinien upewnić się, czy czasami nie było jakichkolwiek oznak pokuty. Gdy powstaje jakaś wątpliwość, należy się zwrócić do miejscowego ordynariusza, do którego decyzji należy się dostosować.
Pozbawienie pogrzebu zawiera w sobie także odmowę odprawienia Mszy świętej pogrzebowej. Nie oznacza to jednak, że nie wolno odprawiać za tego zmarłego jakiejkolwiek Mszy św. Wolno, a nawet należy odprawiać Msze św. w intencji tego zmarłego, ale nie może to być Msza św. pogrzebowa.
Należy również pamiętać, że odmowa pogrzebu kościelnego nie może wiązać się z odmową miejsca na cmentarzu parafialnym, chyba, że w danej miejscowości znajduje się inny cmentarz, np. komunalny. Każdy człowiek ma prawo do pogrzebu, chociażby nie odbywał się on według ceremonii kościelnej i w obecności kapłana. Tak więc, zarządca cmentarza wyznaniowego nie może zabronić pogrzebu na tym cmentarzu według innych rytów religijnych, czy świeckich. Nie może być jednak zmuszany do sprawowania pogrzebu kościelnego osoby, która powinna być go pozbawiona.

Pogrzeb samobójców

Samobójcę, który przed zamachem na własne życie dawał zgorszenie, należy traktować jako jawno grzesznika.
W takiej sytuacji możemy mówić o ewentualnej odmowie pogrzebu katolickiego lub przynajmniej ograniczeniu uroczystego celebrowania samej ceremonii. Czynimy to jednak nie z tego powodu, że dana osoba popełniła samobójstwo, ale dlatego, że jej życie było przeciwne duchowi chrześcijańskiemu i do samej śmierci trwała w oddaleniu od Boga i Kościoła manifestują to również przez fakt zadania sobie śmierci.

Odprawienie pogrzebu identycznego jak każdemu innemu katolikowi żyjącemu w duchu religijnym byłoby zgorszeniem dla wspólnoty miejscowego Kościoła. Czasami zgorszenie dawane za życia przez samobójcę polega na alkoholizmie, a przez to również na braku praktyk religijnych. W związku z tym jednak, że zarówno samobójstwo, będące efektem jakiegoś zaburzenia psychicznego, jak i alkoholizm, który jest chorobą, nie powinny być jedynym motywem odmowy pogrzebu.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Zegar i Kalendarz
Dzień
Copyright © by Proboszcz & Klojek

144241 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.6 © 2003-2005


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie